Little Galaxy

یه روز میرم و هرجایی مصاحبه داره آتیش میزنم اه

نمیدونم دارمش یا نه چون جدیدا آدما یاد گرفتن هر اختلال روانی ای ترند شد بچسبونن به خوشون و فک کنن وای ما چقد باحالیم اما غافل از اینکه تو یه موج سوار احمقی که هیچی از اختلالی که اسمشو گذاشتی رو خودت نمیدونی*

*البته یه سری عزیزان هم هستن که واقعا اون مشکل رو دارن

حالا خلاصه

قراره فردا برم مصاحبه

امیدوارم زنده برگردم ازش :")

لعنت خدایان عامون بر سایت سازمان سنجش

سازمان سنجش خدا لعنتت کنه اه چقد رو مخی تو آخه؟

گاهی اوقات بعضی عزیزان یه نظراتی میذارن که من تشکر میکنم از شما ولی نه مرسیممنون :|

یه دوست میخوام که بیسچاری با هم حرف بزنیییییییم حوصله هم سر رفتهههههههههههههههه

خانم مشاورِ انتخاب رشته کننده یکم صبر کن تو خونه امون جنگ داخلی شده

از اونجایی که حال روحی و روانی خوب و بد تو خونه ما معنی نداره و مادر پدرم اصلا به وجود چیزی به اسم روان در وجود انسان ها اعتقاد ندارن نمیتونم بهشون بگم که مادرم همین که من الان می دونم چی دوست دارم خیلیه حالا تو واسه من اولویت بندی هم میخوای؟ عجبا!

نویسنده عزیز...چه مشکلی با جی آن داریییییییییییییییییییییی بس کن مردددددددددددددددددددددد

سینمایی may day با تمام حال و هوای هالیوودیش و قهرمان نشون دادن آمریکا یه تیکه قشنگ داره

اونجایی که دارن سر اینکه هرکدومشون در مورد کشور هم چی فکر میکنن صحبت میکنن

و نیک میگه به دوتامون دروغ گفتن

اما تروی میگه نه درمورد شوروی به ما دروغ نگفتن تو محصول سیستمی هستی که توش بزرگ شدی

و نیک خیلی خوب جوابشو میده:

"تو محصول سیستمی که توش بزرگ شدی نیستی؟"

واهای یکی از فلشام ویروسی شد و مجبور شدم کلا فرمتش کنممممممممممممممم

*امیدوارم ویروسا تو اون چند دقیقه وقت نکرده باشن به جای دیگه ای نفوذ کنن :")

احتمالا اگه برگردم باشگاه همچین آهنی تو ذهنم پلی میشه:

And when I’m back in Chicago, I feel it

...Another version of me, I was in it

نه اینقدر بیخیالم که همه چی رو ول کنم نه اونقدر دغدغه مند که بخوام کاری بکنم

نه اینقدر باهوشم که نیازی به درس خوندن نداشته باشم نه اونقدر خنگم که کلا درسو بذارم کنار

نه اینقدر تنبلم که نخوام به خودم تکونی بدم نه اونقدر سختکوش که بخوام ورزش کنم

نه اینقدر آدم عادی ای هستم که خیال پردازی نکنم نه اونقدر مصمم که پاشم و رویاهامو واقعی کنم

نه اینقدر با دوستام صمیمی ام که بخوام نگهشون دارم نه اونقدر خشک و دور که بخوام ولشون کنم

نه اینقدر افسرده که گریه کنم نه اونقدر خوشحال که بخندم

همونقدری که دلم میخواد زندگی کنم همونقدر هم دلم میخواد بمیرم

اینکه مانهوا تاور اشتراکی شده نشون میده این دنیا دیگه جای موندن نیست

آره این سریال تموم شد ولی درد و غمی که جونگ یو و بی او کشیدن تو دل من میمونه...

الان یادم اومد من تمام علاقه ام به ریاضی رو مدیون هانا فرای هستم :")

ممنونم :")

چطور میتونی از این زاویه شبیه جین باشی؟ یا ابلفضل

من اگه آدمش بودم از سریالایی که میبینم شونصدتا ادیت درمیاوردم هعی....

نمیدونم والا شاید هنوزم واسه لایو میکاپ ها اینجوریه ولی برادر لطفا برگرد به همون بازیگری الان خواهر شدی کهههههه :")

این موضوع رو به مناسبت عکس سم این برادر به رسمیت میشناسیم

لی جون یونگ...برادر...یه لطفی به من و خودت بکن و هیچ وقت فیلم تاریخی بازی نکن...آخه این چیه مردددددددد

پ.ن: این چه اصواتیه از خودت درمیاری برادر؟ :") هایایایایا؟

پ.ن2: با ریش سیبیل شبیه داداشم شده وای :")

یه عزیزی گفته اصلا کلاس کنکور نرفته بعد درحالی که دارم قسمت بعدی سریالمو نگاه میکنم تبلیغ مصاحبه اش با ماز میاد

بی او جان...مادر الان فک کردی کار خوبی کردییییییییییییییی؟ عی خدا بس

واقعا دلم میخواد ری بون بون رو برای بچه ها بفرستم ولی حس میکنم میزنن تو صورتم :")

پ.ن: به امید زنده ماندن :"))))

تنها نکته مثبت امروز پیدا کردن یه اهنگ جدید بود

من در خانه خاله در حال پلی کردن 34763224723 بار ام ری بون بون که گریه ام نگیره :")

هرکی با ری بون بون گریه کنه یه بغل حسابی میخواد :")

گاهی وقتا قطار اشتباه تو رو به مقصد درست میبره...

نه استار الان نباید سر یه شخصیت خیالی گریه کنی

باید اشکاتو بذاری برای رتبه ات

اگه بعد از تموم شدن هرقسمت درحالی که هنوز 5 دقیقه از فیلم مونده بزنی بیرون چیزای جالبی رو از دست میدی :)

گاهی اوقات اینقدر اشتباهاتت میرن رومخت که رمز در خونه ات رو هم اشتباه میزنی...

موقع حرف زدن دهن بازیگر سرپرست گونگ (لی جون هیوک) خیلی باز نمیشه واسه همین انگار همش داره با حرص حرف میزنه...جالبههه

حتی صداشم شبیه جونگ کیونگ هو عه... جالبههههه (من که میدونم یادم میره این یارو کی بود و دوباره باید اسمشو سرچ کنم ببینم کی بوده ولی خب)

و توی جلسه ها خنثی به پایین خیره اس و وقتی هم به کسی نگاه میکنه دوباره نگاهش خنثی برمیگرده سرجاش...جالبهههههههه